Przemoc domowa, nazywana także przemocą w rodzinie, to forma negatywnego zachowania, które występuje w relacjach między członkami rodziny lub osobami, które żyją razem w tym samym gospodarstwie domowym. Przemoc domowa może mieć różne formy, a jej celem jest wywieranie kontroli, zastraszanie, naruszanie praw i godności drugiej osoby. Głównymi uczestnikami przemocy domowej są zazwyczaj partnerzy życiowi (np. małżonkowie lub partnerzy), rodzice i dzieci, ale może także dotyczyć innych relacji rodzinnych.
Najczęstsze formy przemocy domowej to:
Przemoc fizyczna: obejmuje uderzenia, kopnięcia, zadawanie obrażeń fizycznych, zmuszanie do picia lub przyjmowania narkotyków, a także inne działania, które powodują ból lub uszkodzenia ciała.
Przemoc emocjonalna/psychologiczna: polega na znęcaniu się nad drugą osobą emocjonalnie, długotrwałym zastraszaniu, wyśmiewaniu, poniżaniu, kontrolowaniu jej działań, izolowaniu od przyjaciół i rodziny, stosowaniu gróźb lub manipulacji w celu kontrolowania zachowania członka rodziny.
Przemoc seksualna: obejmuje wszelkie formy niewłaściwego zachowania seksualnego, jak napaść seksualna, gwałt, molestowanie, wymuszanie na ofierze zachowań seksualnych lub innych działań seksualnych wbrew czyjejś woli.
Przemoc ekonomiczna: dotyczy ograniczania dostępu do zasobów finansowych, kontrolowania lub zabierania pieniędzy, uniemożliwiania podjęcia pracy lub edukacji, co ma na celu uzależnienie od sprawcy przemocy.
Przemoc domowa ma poważne konsekwencje dla osób jej doświadczających i może prowadzić do poważnych obrażeń fizycznych, problemów zdrowotnych, a także trwałych skutków emocjonalnych i psychologicznych. Osoby z doświadczeniem przemocy często zmagają się z traumą, niskim poczuciem własnej wartości i mają trudności w nawiązywaniu zdrowych relacji z innymi, nawet po wielu latach życia bez sprawcy przemocy.
Ważne jest, aby przeciwdziałać przemocy domowej poprzez edukację, świadomość społeczną oraz zapewnienie wsparcia i pomocy osobom doświadczającym przemocy.
Pamiętajmy, że każda osoba doświadczająca przemocy ma prawo do pomocy prawnej, psychologicznej i medycznej.
Procedura Niebieskiej Karty jest stosowana w Polsce od 2012r. Może ją rozpocząć osoba/instytucja, która powzięła informacje o przemocy w danej rodzinie: policja, pracownik socjalny, pracownicy oświaty(żłobki, przedszkola, szkoły), czy lekarze i inni pracownicy służby zdrowia. Po wszczęciu procedury Niebieskiej Karty informacja jest przekazywana do Zespołu Interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Członkowie rodziny są wzywani na posiedzenia zespołu, gdzie mogą opowiedzieć o sytuacji przemocy, której doświadczyli. Zadaniem zespołu jest ochrona i realna pomoc rodzinie, w której wystąpiła przemoc. Obecnie żadne zgłoszenie dotyczące przemocy nie jest bagatelizowane, a instytucje takie jak: policja, opieka społeczna i kuratorzy sądowi badają każdą sprawę indywidualnie.
Reaguj na przemoc domową w swojej rodzinie i najbliższym otoczeniu!
Sprawca przemocy nie może być bezkarny, a przemoc sama nie zniknie !
Gdzie szukać pomocy:
Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” IPZ
tel. 116 123 i 22 668 70 00 https://116sos.pl/
Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie “Niebieska Linia”
infolinia 800 120 002 https://www.niebieskalinia.info/index.php/strona-glowna